Bewijsstuk · Verhoor
“Ik denk dat de hele gang van zaken rond het fotorolletje een opeenstapeling is geweest van situaties waarin de wet van Murphy toesloeg. Het is nooit meer te herstellen, het is heel erg triest, maar méér niet. Het is gewoon pech, nogmaals heel veel pech geweest.” Pagina 701, de slotverklaring van De Ruyter, in antwoord op de laatste vraag van de voorzitter of er iets was waarnaar de commissie hem niet had gevraagd. Het verslag is in smalle kolommen gezet; de regels zijn hier aaneengeschreven. Het dubbele accent in ‘méér’ staat zo in het verslag.
Contra-inlichtingenmajoor De Ruyter nam het fotorolletje van Rutten in ontvangst, en hier legt hij onder ede verantwoording af over het lot ervan. Hij diende bij de MID/KL, het landmachtdeel van de Militaire Inlichtingendienst, en behoorde dus tot de landmacht, hetzelfde krijgsmachtdeel als Dutchbat. In zijn slotwoorden vat hij de gang van zaken samen als een opeenstapeling van situaties waarin de wet van Murphy toesloeg, kortom “gewoon pech”. Vier jaar eerder had generaal Couzy er al een eigen lezing van gegeven: volgens hem wilde de MID het rolletje zelf ontwikkelen. Dezelfde majoor nam in februari 1999 het verhoor van Overduyn af waaruit het ministeriële standpunt voortkwam dat Giltay “volledig gestoord” was.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.