Bewijsstuk · Rapport
Het essay haalt dit verslag meermaals aan: voor de spelling ‘Overduin’, die de auteur eraan ontleende, voor Overduyns uitspraak dat Giltay “volledig gestoord” was, voor het verhoor waaruit het ministeriële standpunt voortkwam, en voor haar verklaringen dat zij Giltay had geadviseerd een open sollicitatiebrief aan de MID te schrijven en dat zij bij Casema met hem had samengewerkt. Het essay en de stemmensectie citeren daarnaast wat zij over zijn vermeende ontslag verklaarde. Bovendien ontleent het essay eraan wie in juni 1998 haar functionele chef was: het hoofd van de afdeling Inlichtingen. Hieronder staan haar vier verklaringen en die passage.
“In de maand juni gedurende drie dagen, van 18.00 tot 22.00 uur, met GILTAY te hebben samen gewerkt bij CASEMA te Den Haag.” Pagina 1, de openingszin van het eerste punt van Overduyns verklaring, in de indirecte rede van de opsteller; de zin sluit aan op de aanhef “OVERDUIN verklaarde:” en staat daarom in de onbepaalde wijs. Het verslag noemt juni en Den Haag. Volgens het boek (pp. 22–25) werkten zij in juli 1998 samen, en volgens het getuigschrift van Casema werkte Giltay bij het bedrijf in Delft.
“Na deze drie dagen zou GILTAY zijn ontslagen wegen “irritant en onaangepast gedrag”.” Pagina 1, de tweede zin van het eerste punt van Overduyns verklaring, in de indirecte rede van de opsteller. Het woord ‘wegen’ is een tikfout voor ‘wegens’.
“Hem daarnaast heeft geadviseerd een open sollicitatiebrief te schrijven aan de MID.” Pagina 1, de slotzin van het vierde punt van Overduyns verklaring, in de indirecte rede van de opsteller. De zin heeft geen eigen onderwerp: het onderwerp is het woord ‘Zij’ waarmee het punt begint.
“Zij de mening van haar CASEMA collegae deelde dat GILTAY “volledig gestoord” was.” Pagina 1, een van de latere punten van dezelfde verklaring, opnieuw in de indirecte rede; de zin sluit aan op de aanhef “OVERDUIN verklaarde:”. Dit is de zin waaruit het ministeriële standpunt voortkwam dat Giltay “volledig gestoord” was. Het verslag schrijft de namen in hoofdletters en spelt de hare onjuist als ‘OVERDUIN’, in plaats van ‘Overduyn’.
“Van STRATEN was in juni 1998 de functionele chef van OVERDUIN. […] Hij als hoofd afdeling Inlichtingen geen inzage had in persoonsdossiers.” Pagina 2, de inleidende zin bij het gesprek dat op 11 februari 1999 met kapitein-ter-zee Van Straten werd gevoerd, en het vijfde punt van diens verklaring, in de indirecte rede van de opsteller; dat punt sluit aan op “Van STRATEN verklaarde.” Het verslag spelt haar naam als ‘OVERDUIN’.
Deze notitie van 12 februari 1999, geschreven in opdracht van de chef-staf van de MID, R. Wielinga, is het verslag van het onderzoek dat de dienst naar zichzelf instelde. Daarin verklaart Overduyn dat Giltay bij Casema, waar hij als uitzendkracht via Randstad werkte, zou zijn ontslagen wegens “irritant en onaangepast gedrag”, en dat zij de mening van haar Casema-collega’s deelde dat hij “volledig gestoord” was. Ook zegt zij hem te hebben geadviseerd “een open sollicitatiebrief te schrijven aan de MID”. In het verslag van de dienst zelf staat daarmee dat zij Giltay op zijn werk aanraadde bij de MID te solliciteren.
Het onderzoek volgde op Giltays klacht bij de Nationale ombudsman. Het Ministerie van Defensie voegde het verslag bij zijn brief van 2 maart 1999 aan de ombudsman, waarmee de minister Overduyns relaas tot zijn eigen standpunt maakte.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.