Bewijsstuk · Dagvaarding
“2. Overduyn heeft toen het boek besteld en dat met de toenemende ontsteltenis en boosheid gelezen om vervolgens eerst contact op te nemen met haar ex-werkgever Defensie, net als zij evenzeer betrokken bij de inhoud van het boek. Welnu, Defensie bleek het boek wel te kennen, maar besloten te hebben daartegen geen actie te nemen zonder te beseffen dat de in het boek frequent voorkomende Overduyn een ex-medewerker van haar was aan wie Defensie dan ook niets heeft gevraagd.” Pagina 2, randnummer 2. In de dagvaarding is het woord ‘ex-medewerker’ over twee regels afgebroken. De alinea gaat na de aangehaalde passage verder met “Het leed was dus al geschied, zonder dat Overduyn iets tegen de verschijning van het boek had …” en loopt dan door op een pagina die geen deel uitmaakt van dit uittreksel.
In haar dagvaarding van 2015 stelt Barbara Overduyn dat zij na lezing van het boek eerst haar ex-werkgever Defensie benaderde. Het ministerie bleek volgens haar het boek te kennen, maar had besloten er geen actie tegen te ondernemen, zonder te beseffen dat de Overduyn die er zo vaak in voorkomt een oud-medewerkster was. Op dit stuk berust wat het essay hierover schrijft. Overduyn eiste vervolgens een volledig boek- en spreekverbod, dat de rechtbank in december 2015 oplegde.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.