Bewijsstuk · Brief
Uit deze brief citeert het essay de weigering om inhoudelijk op het manuscript te reageren. Dezelfde brief kondigt aan dat Giltays klacht over de AIVD aan de CTIVD wordt voorgelegd. Beide passages staan hieronder, in die volgorde.
“Op 18 maart 2014 heeft u mij het manuscript van uw boek ‘De doofpotgeneraal’ toegezonden en mij om een reactie gevraagd. In uw email van 1 februari 2014 geeft u aan een schriftelijke en inhoudelijke reactie te verwachten op uw brief van 18 maart 2014. Ik kan u hierop aangeven dat ik kennis heb genomen van uw brief en het manuscript. Ik zal er verder niet inhoudelijk op reageren.” Pagina 1, de tweede alinea van de brief. Deze alinea dateert Giltays e-mail op 1 februari 2014, terwijl de openingsalinea verwijst naar e-mails van 29 december 2014 en 1 februari 2015.
“Conform uw verzoek zal uw klacht aan de CTIVD worden voorgelegd. Deze onafhankelijke commissie wordt gevraagd te adviseren ten aanzien van uw klacht. Voor haar onderzoek heeft de commissie rechtstreekse toegang tot alle gegevens waarover de AIVD beschikt.” Pagina 1, de derde alinea van de brief, de tweede tot en met de vierde zin. De alinea begint met de ontvangstbevestiging van de klacht en verwijst aan het slot voor de procedure naar de commissie zelf.
In deze brief van 5 februari 2015, ruim tien maanden nadat Giltay zijn brief met het manuscript had afgegeven, schrijft de minister van Binnenlandse Zaken dat hij van beide kennis heeft genomen: “Ik zal er verder niet inhoudelijk op reageren.” Het essay noemt dit antwoord van minister Ronald Plasterk, verantwoordelijk voor de opvolger van de BVD, in de tabel met de reacties van de Staat op het boek, bij het jaar 2015. Daar geldt het als een van de zeven momenten waarop de Staat zweeg zonder zich op een staatsgeheim te beroepen.
Dezelfde brief honoreert Giltays verzoek om zijn klacht over de AIVD voor te leggen aan de CTIVD, de Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten. Die klacht betrof zijn vermoeden dat de AIVD zijn communicatie met advocaat Britta Böhler had onderschept. Dat vermoeden rees nadat bekend was geworden dat de dienst het advocatenkantoor Prakken d’Oliveira had afgeluisterd. Giltays aanvullende klacht over de affaire uit het boek ging blijkens de ministeriële brief van 2 maart 2015 eveneens naar de CTIVD. Zesenveertig dagen later, in een brief van 17 april 2015, besloot de minister die aanvullende klacht toch niet in behandeling te nemen.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.