Bewijsstuk · Recensie
“Hooggeplaatsten proberen hun straatje schoon te vegen, maar worden door eigen geklungel aan de schandpaal genageld. […] Als het geen bloed ernstige zaak was zou de lezer het relaas van Edwin kunnen opvatten als een magistrale grap. Zeker zoals de undercoveragenten die door defensie op de werkvloer bij Casema zijn gestald, zo vreselijk amateuristisch en weinig professioneel van de ene beginnersfout in de andere vervallen. De eerste de beste padvindersclub zou het vermoedelijk beter aanpakken.” De openingszin van de recensie en de vierde alinea. De recensent schrijft ‘bloedernstige’ als twee woorden, ‘bloed ernstige’, en die spelling is hier behouden.
Deze recensie bespreekt de tweede druk, die kon verschijnen nadat het hof het verbod op De doofpotgeneraal had vernietigd. LeesKost staat in het essay bij de media die over het boek schreven. Recensent Ter Steege bekijkt de affaire vanuit de lezer, niet vanuit het recht. Hij oordeelt dat hooggeplaatsten door hun eigen geklungel aan de schandpaal worden genageld, en dat de undercoveragenten zo amateuristisch te werk gaan dat een padvindersclub het vermoedelijk beter zou aanpakken.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.