Bewijsstuk · Uitspraak
“verklaart voor recht dat de Staat onrechtmatig heeft gehandeld I. door op 13 juli 1995 de afscheiding van de mannelijke vluchtelingen door de Bosnische Serven te vergemakkelijken door de vluchtelingen in groepen en door ‘de sluis’ naar de bussen te laten gaan, en II. door de mannelijke vluchtelingen die zich op 13 juli 1995 op de compound bevonden niet de keus te bieden om op de compound te blijven en hun aldus de kans van 30% te onthouden om niet te worden blootgesteld aan de onmenselijke behandelingen en executies door de Bosnische Serven;” Het dictum van het arrest, onder de kop ‘Beslissing’. Het dictum geldt in beide zaken, en zowel in het principaal als in het incidenteel appel: de nabestaanden en de Staat gingen elk in hoger beroep tegen het vonnis van 2014 (het principaal appel), en elk stelde in de zaak van de ander een tegenberoep in (het incidenteel appel). Op de compound bevonden zich volgens het hof circa 350 mannelijke vluchtelingen (r.o. 42.2). Het hof vernietigde eerst het vonnis van de rechtbank van 16 juli 2014. De redenering achter de dertig procent staat in r.o. 68 en 69.1. In de bron staan de verklaringen I en II op twee regels; hier zijn ze aaneengeschreven. Van het arrest bestaat een officiële Engelse vertaling, die apart is gepubliceerd onder ECLI:NL:GHDHA:2017:3376.
Dit is het arrest waarin het Gerechtshof Den Haag de aansprakelijkheid van de Staat in de zaak van de Moeders van Srebrenica op dertig procent stelde. Het hof oordeelde dat Dutchbat het de Bosnische Serven makkelijker had gemaakt de mannelijke vluchtelingen af te scheiden. Volgens het hof had Dutchbat de circa 350 mannen op de compound bovendien niet de keus geboden daar te blijven, en hun daarmee een kans van dertig procent ontnomen om aan onmenselijke behandeling en executie te ontkomen. Twee jaar later bracht de Hoge Raad dat aandeel terug tot tien procent.
In de memorie van grieven in ditzelfde hoger beroep haalden de advocaten van de nabestaanden De doofpotgeneraal aan. Zij verwezen naar vier pagina’s van het boek voor de stelling dat het fotorolletje van Dutchbatofficier Johannes Rutten niet was mislukt en dat de foto’s sindsdien worden achtergehouden.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.