Bewijsstuk · Brief
De eerste passage is het oordeel uit de brief. De tweede komt uit het advies van de klachtencommissie dat bij de brief is gevoegd, en zegt wat de toezegging inhield en waarom zij niet werd nagekomen.
“Mijn oordeel over de gegrondheid van uw bezwaarschrift komt overeen met het advies van de commissie en luidt: ‘Ik verklaar het bezwaarschrift gegrond voor wat betreft het niet nakomen van de toezegging van de bureauchef. Ik onthoud mij van een oordeel voor wat betreft het bezwaar m.b.t. de bejegening door de tweede rechercheur.’” Pagina 1, het oordeel, in de twee alinea’s die volgen op de vermelding van de Onafhankelijke Commissie voor de Politieklachten. De regels van de scan zijn aaneengeschreven. De brief zelf zet het binnencitaat tussen dubbele aanhalingstekens en drukt “gegrond” en “onthoud mij van een oordeel” vet; die nadruk is hier niet overgenomen.
“[…] bovendien was hem bij de behandeling van de klacht door de bureauchef beloofd dat hij eerst het concept zou kunnen inzien van de afdoening in informele procedure. […] De commissie stelt echter vast dat de bureauchef heeft aangevoerd dat hij heeft afgezien van het toezenden van de concept-brief omdat de vertrouwenspersoon van klager voorlopig niet beschikbaar zou zijn en dat daarmee spoedige afdoening van de klacht in gevaar kwam. De commissie constateert dat de bureauchef deze overweging niet aan klager – met wie hij immers een afspraak had gemaakt – heeft voorgelegd. De commissie is van mening dat hij daarmee eenzijdig van de afspraak is afgeweken en deze ten onrechte niet is nagekomen.” Pagina’s 4 en 6 van de pdf, uit het advies van de klachtencommissie van 13 december 2000 dat bij de brief is gevoegd (in het advies zelf pagina’s 3 en 5). De eerste zin staat onder ‘Klacht in eerste aanleg’ en geeft het standpunt van klager weer; de drie volgende zijn de overwegingen van de commissie onder ‘Voor wat betreft het niet nakomen van de toezegging m.b.t. de conceptbrief’. De weglatingstekens […] vervangen het begin van de eerste zin en de tussenliggende tekst van het advies. ‘Klager’ is Giltay. De regels van de scan zijn aaneengeschreven.
In juli 1999 weigerde de politie de aangifte op te nemen die Giltay wilde doen tegen Barbara Overduyn wegens smaad en laster. Later maakte hij bezwaar tegen de manier waarop zijn klacht over het politieoptreden werd afgehandeld. Nadat koningin Beatrix zijn brief van 14 oktober 2000 had doorgezonden aan de minister van Binnenlandse Zaken, kwam er antwoord van de Haagse burgemeester Wim Deetman op Giltays bezwaarschrift van 22 juli 2000.
Deetman ondertekent hier als korpsbeheerder van de politie Haaglanden. Hij verklaart het bezwaar gegrond op het punt van een toezegging die de bureauchef niet nakwam, en onthoudt zich van een oordeel over de bejegening door de tweede rechercheur. Hij deelt ook mee dat hij heeft gevraagd zijn beslissing onder de aandacht van de betrokken agenten te brengen, zodat er lering uit wordt getrokken.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.