Bewijsstuk · Proces-verbaal
“Hij deed aangifte terzake brandstichting namens zichzelf en de benadeelde […] Deze deur geeft toegang tot de bergingen. Deze deur is normaliter op slot en kan geopend worden met een sleutel die alleen in het bezit is van de bewoners. […] Op zaterdag 1 januari 2011, omstreeks 02:00 uur hoorde ik de brandweer aan komen rijden. Even later hoorde ik van een buurman dat er brand in mijn berging was. Op zaterdag 1 januari 2011, omstreeks 03:00 uur zag ik dat er diverse goederen in mijn berging verbrand waren. Ik zag dat het slot van de deur van de berging verbrand was. Ook zag ik dat het lampje, de schakelaar en de wanden van de berging verbrand waren. In de berging stonden diverse goederen die mijn eigendom zijn, die verbrand zijn.” Pagina 1, de regel waarin de politie de aangifte als brandstichting vastlegt, en pagina 2, uit de verklaring van de aangever: eerst over de deur naar de bergingen, daarna over de brandnacht. Weggelaten is wat ertussen staat: de gegevens van de benadeelde, het begin van de verklaring, en wat de aangever over zijn vertrek en terugkomst die avond verklaarde.
Op 20 november 2010 legde Giltay zijn getuigenverslag voor aan drie Tweede Kamerleden, de fractievoorzitters Job Cohen, Stef Blok en Geert Wilders, die zitting hadden in de commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten. Zes weken later, in de nacht van 31 december 2010, brak brand uit in zijn berging in Den Haag. Dit is het proces-verbaal van de aangifte die hij op 4 januari 2011 bij de politie Haaglanden deed en die als brandstichting werd geregistreerd. Onder de verbrande goederen noemt het zes plastic bakken met papieren en boeken. Volgens het boek (p. 135) gingen bij de brand originelen van zijn dossier verloren en is de dader nooit opgespoord. Een verband met deze affaire noemt het boek onwaarschijnlijk, maar niet uit te sluiten.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.