Bewijsstuk · Aanbeveling
“Hierbij verklaren wij, Randstad Callflex, dat Dhr. E.F. Giltay gedurende de periode van 8 juni 1998 tot 27 juli 1998 voor ons werkzaam is geweest als telefonische verkoper. Hij heeft gedurende deze periode zijn werkzaamheden naar volle tevredenheid van de opdrachtgever verricht. Wij wensen de heer Giltay veel succes in zijn verdere loopbaan.” Pagina 1, de tekst van de brief. De brief spreekt alleen van ‘de opdrachtgever’ en noemt die niet bij naam.
In deze brief van 20 mei 1999 verklaart Randstad Callflex, het uitzendbureau dat Giltay in de zomer van 1998 in dienst had, dat hij zijn werk naar volle tevredenheid van de opdrachtgever deed. Zijn werkgever was dus Randstad en niet Casema, waar hij als uitzendkracht werkte.
Dat spreekt de kwalificatie tegen die de minister van Defensie over Giltay vastlegde en die tot op de dag van vandaag online staat, in het openbare rapport van de Nationale ombudsman uit 1999. Daarin is te lezen dat Giltay na drie dagen bij Casema zou zijn ontslagen wegens “irritant en onaangepast gedrag”. Casema kon hem echter niet ontslaan, en hij werd er ook niet na drie dagen weggestuurd: hij bleef er zeven weken, tot eind juli 1998. Het essay zet tegenover die kwalificatie aanzienlijk tegenbewijs, waaronder professionele aanbevelingen van de bedrijven waar hij had gewerkt. Deze brief is er een van.
Deze pagina is een bewijsstuk bij het boek De doofpotgeneraal van Edwin Giltay en de bijbehorende website.